Wandelevents

De Groene 4 Mijl

Een paar jaar geleden liep ik mee met de 4 mijl van Groningen, hardlopend wel te verstaan. Het is het hardloopevent van de stad Groningen waar duizenden deelnemers aan mee doen. De route loopt van hartje Haren naar hartje Groningen en gaat over de verharde weg. Sinds 5 jaar is er dan ook een groene versie, die je ook mag wandelen in plaats van hardlopen. Aangezien groen mijn lievelingskleur is en ik meer van wandelen hou dan van hardlopen stond ik dit jaar dan ook samen met mijn vriendin bij de start van de Groene 4 Mijl. Tijd voor een verslag!


De Groene 4 Mijl wordt in samenwerking met Natuurmonumenten georganiseerd en is een route door het natuurgebied de Onlanden, aan de rand van de stad Groningen. De Groene 4 Mijl is voor bikkels, suggereert de volledige naam van het evenement. Het wordt dan ook georganiseerd in het tweede weekend van januari, waarop de kans op sneeuw en vrieskou een stuk groter is dan de 4 Mijl in oktober. Niet alleen de weersomstandigheden zorgen voor een uitdaging, ook de route die deels onverhard is dragen mee aan het bikkelgehalte. Allemaal leuk lief en aardig natuurlijk, maar als wandelaar valt het allemaal wel mee. Dacht ik.

Zondag 19 januari 2020, 9:00 uur. We zijn de allereersten die arriveren op het parkeerterrein aan de Hoornse Plas. Het is fris, een waterig zonnetje probeert door te breken maar lijkt nog redelijk onsuccesvol te zijn. We wandelen richting de Onlanderij, waar de start van het event zal plaatsvinden. Het is stil, zo s’ ochtends vroeg, ook in de schuur van de Onlanderij hangt een serene rust. We halen het startbewijs op van mijn vriendin en een kop koffie. Langzaam loopt de schuur vol met andere wandelaars maar ook groepen hardlopers. De wandelaars starten als eerste en niet veel later zal de bedrijvenloop en familyrun van start gaan, gevolgd door de individuele hardlopers en als laatste hardlopers met honden. Er wordt een baal hooi op een platte kar uitgestrooid. Het heeft toch nog stiekem gevroren vannacht waardoor het ‘podium’  glad geworden is. Boswachter Bart klimt op de kar samen met een collega en pakt de microfoon. We worden welkom geheten, er vindt een kleine quiz plaats voor een gratis lidmaatschap van Natuurmonumenten (ik doe weinig moeite want ik ben al lid) en om half tien roept de boswachter, 3,2,1, start! En we wandelen rustig het terrein af. Toch wel wat anders dan de start van een hardloopwedstrijd.

Een kleine honderd man wandelen mee en wij bevinden ons in het midden van de groep. Vooraan lopen de snelwandelaars, misschien weten zij al wat ons te wachten staat en willen ze niet in de massa blijven hangen. Want van het grindpad lopen we een graspad op langs de sloot die langzaam veranderd in een hindernisbaan vol met plassen en modder. Ik ben blij dat ik mijn waterdichte wandelschoenen aan heb en hop van het ene droge eiland naar de volgende. Ik moet er niet aan denken om hier over te moeten hardlopen, geheid dat ik zou vallen. Ik moet nu soms al veel moeite doen om niet uit te glijden. We zijn ondertussen in het niemandsland tussen de kopgroep en de achterhoede beland. Dat willen we graag zo houden en dus zit de pas er stevig in. Uiteindelijk komen we op droger land en spurten de eerste hardlopers ons al voorbij, hoe dan! Nu ik niet zoveel moeite meer hoef te doen om overeind te blijven kan ik genieten van het uitzicht om mij heen. De zon breekt langzaam door en het uitzicht is prachtig. Bij een brug staat iemand van de organisatie om ons te waarschuwen dat er ijs op de brug ligt en dat iedereen voorzichtig moet lopen. Oké, ook voor de wandelaars gaat de ondertitel van het event een klein beetje op.

De rest van de route is verhard en biedt een schitterend uitzicht over de Onlanden. Een kleine regenbui inclusief regenboog verrast ons, maar kan de lach niet van ons gezicht af krijgen. Het is zondagochtend, half tien en we lopen samen ‘even’ 6,4 kilometer door de Onlanden. Het is heerlijk en dit mooie moment wordt ook nog eens vastgelegd door een van de fotografen die bij het eind staat te wachten. Rustig wandelen wij de koeienstal in en krijgen we een medaille om onze nek gehangen. Voelt toch een beetje raar, zo’n hele prestatie was het niet, maar leuk was het zeker! Na een drankje en een hapje lopen we terug naar de auto om toch nog even tegen inlevering van ons startbewijs een gratis kop warme chocomelk bij Van der Valk in Hoogkerk op te halen. Dit was nog eens lekker wakker worden op deze zondagmorgen.

Meer informatie over de Groene 4 Mijl is op de website van de organisatie te vinden. Klik hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s