5-10 km, Drenthe

Boswachterspad Oudemolense Diep ~7km

Als je op zoek bent naar een wandelroute door een oud-Hollands landschap, look no further. Dit boswachterspad langs het Oudemolense Diep heeft het allemaal. Een molen, een kronkelende beek, heidevelden, bospaadjes en dat allemaal binnen 7 kilometer. De perfecte wandeling voor op een zondagmiddag, maar trek wel waterdicht schoeisel aan, want het Oudemolense Diep wil wel eens wat buiten zijn oevers treden. Reistijd vanaf Groningen? 30 minuten. Wandeltijd? 2 uur. Genieten maar!

We zijn niet de enige op de parkeerplaats en ook niet de enige die de lichtblauwe paaltjes van Staatsbosbeheer gaan volgen. Er wordt op de inrit van de parkeerplaats hard gewerkt om een kleine horeca gelegenheid op te bouwen dus er staat ons in ieder geval een beloning te wachten. Ik zeg ‘ons’ omdat mijn vriendin deze keer mee is, voor haar is het de eerste keer hier, voor mij niet. Ik heb deze wandelroute al eens eerder gelopen maar kwam tot mijn schrik erachter dat ik er nooit een blog over had geschreven. Foto’s kon ik ook nergens meer vinden dus was het tijd om hem nog een keer te lopen. Via de verharde weg komen we langs een weiland met schapen en worden de straatstenen ineens ingeruild voor een zandweg langs een molen. Welkom in Drenthe zullen we maar zeggen. Via een wildrooster betreden we het natuurgebied en is het oppassen geblazen voor de mountainbikers die zich weer met grote getalen in het gebied bevinden. De berkenbomen ruilen we in voor een wijds weiland waar in de verte schotse hooglanders grazen. Halverwege voelen we druppels en ineens barst de hemel open. We hollen de beschutting van de bomen tegemoet en wandelen verder onder het dichte bladerdak. Zo abrupt als de regen kwam, zo abrupt is het ook weer droog. Dat is fijn want we lopen richting de beek!

Het is druk bij de beek, twee jongens zijn hier bezig met een drone en ik snap helemaal waarom ze deze plek hebben uitgekozen. Van bovenaf moet je echt fantastisch beeldmateriaal kunnen krijgen. Meerdere wandelaars staan hier stil om van het uitzicht te genieten net als wij. Via een houten brug wandelen we weer het bos in en lopen we langzaam richting bekend terrein. “Het komt mij hier zo bekend voor. Hebben we hier niet eens eerder gewandeld?” mijn vriendin heeft een goed geheugen want inderdaad, we liepen hier ook tijdens onze wandelroute over de Gasterse Duinen. Dat bevindt zich pal naast deze paaltjesroute en je zou deze twee wandelroutes dan ook prima kunnen combineren om een mooi rondje van 12 km te maken in dit gebied. Wij volgen deze ochtend braaf de lichtblauwe paaltjes en stuiten dan vervolgens op een modderbende. Doordat ook mountainbikers gebruik maken van deze paden en het gebied populair is bij wandelaars kan het niet anders dat het in dit natte voorjaarsseizoen veranderd in een kleine modderbende. Droog halen we de overkant en wandelen we via een brede laan richting het laatste deel van de route. Het deel waar we toch eventjes echt boos worden op de mountainbikers die over een super smal heide- en plankenpad verwachten dat wij ruimte voor ze maken terwijl dit toch echt een exclusief wandelpad is. Het mountainbikepad bevindt zich op nog geen 4 meter van dit wandelpad maar is minder avontuurlijk dan dit smalle pad. Ik kan het niet laten om ze geïrriteerd te zeggen dat dit toch echt een wandelpad en geen MTB pad is. Het is gericht aan dovemansoren en ze crossen vrolijk door. “Laat het los, laat het los” zegt het stemmetje in mijn hoofd.

We duiken weer het bos in langs de beek en slingeren vrolijk met het water naast ons mee. Dan komen we aan op het punt waar we voor de keuze staan, houden we gegarandeerd droge voeten of gaan we het risico lopen op natte voeten? Op de website van Staatsbosbeheer had ik namelijk in de reacties al gelezen dat het laatste deel langs de beek een natte bende is, waar een wandelaar zelfs tot aan haar middel in de modder was weggezakt (lijkt mij wat overdreven maar de boodschap is duidelijk) en dat je beter het wandelpad rechtdoor kon volgen en via het plankenpad terug naar de parkeerplaats kon lopen. Ik leg het dilemma voor aan Chris maar voor haar is de keuze niet moeilijk, “we gaan rechtdoor”. Ergens ben ik opgelucht maar vind ik het ook jammer dat we dit stukje over moeten slaan. Want toen ik hier de vorige keer in de zomer liep was het juist hier prachtig met rond vliegende Libelles en kwakende kikkers. Maar een blik naar het originele wandelpad bevestigd dat we de juiste keuze hebben gemaakt. Zelfs van deze afstand is te zien dat er eigenlijk van een wandelpad geen sprake meer is. Het water glinstert je tegemoet tussen de modderhopen. Via het plankenpad bereiken we weer de parkeerplaats waar de koffie-to-go kraam ondertussen opgebouwd is en wij een warme chocomelk met slagroom bestellen en een broodje gehaktbal. Welke we noodgedwongen in de auto moeten opeten omdat de hemel weer even openbreekt. We hebben redelijk tussen de buien door kunnen genieten van deze wandelroute. Met droog, zonnig weer is het hier nog prachtiger en kan ik je alleen maar aanraden om vooral wel het laatste stuk langs de beek te lopen. Maar voor nu, wandel vooral rechtdoor en sla niet linksaf naar het beekdal, het zal je een kletspoot besparen.

Deze paaltjesroute krijgt van ons een wandelscore 8.1.

  • Bereikbaarheid: 8/10

Jammer genoeg is deze wandelroute niet met het OV te bereiken. Kom je met de auto, dan heb je een redelijk ruime parkeerplaats waar je, als je een beetje op tijd komt, zeker een plekje op moet kunnen vinden. In de weekenden staat er ook een koffie-to-go fietskar waar je ook een lekker broodje gehaktbal kan halen en waar je zelfs kan pinnen.

  • Wandelpaden: 9/10

De route is grotendeels onverhard, alleen het begin gaat over een rustige weg en loopt al vrij snel over in een zandpad. Er is een mooie afwisseling van brede zandpaden en smalle bospaadjes die langs de beek kronkelen. De markering is uitstekend. Wel een puntje van kritiek, de mountainbikers die van de MTB routes afwijken en je op een bepaald stuk in de route praktisch de hei op duwen om te kunnen passeren. Kan Staatsbosbeheer niks aan doen, maar is wel een puntje om op te letten in de weekenden.

  • Dierenvriendjes: 8/10

Als je fan bent van Schotse Hooglanders heb ik goed nieuws, in het eerste natuurgebied graast een kleine kudde inclusief een blonde versie. Met een beetje geluk spot je nog een ree of haas in dit mooie beeklandschap. Vogels zijn altijd van de partij, ook de grotere exemplaren zoals de buizerd maar ook de ooievaar. Zij hebben op het einde van de route hun eigen nest gekregen en broeden daar elk jaar weer.

  • Kluizenaarsgehalte: 7.5/10

In het weekend en het zomerseizoen is het hier druk en niet zonder reden want het is gewoon een heel mooi natuurgebied met een mooie paaltjesroute. Kom je op een doordeweekse dag, dan heb je al meer kans om hier alleen rond te dwalen. Even goed timen dus.

Praktische wandel informatie

Naam wandelroute: Boswachterspad Oudemolense Diep

Wandelafstand:  7 km

Startpunt: Parkeerplaats Molensteeg

Parkeergelegenheid: Parkeerplaats Molensteeg

OV start- en eindpunt: 

Horeca: in het weekend wil bij de parkeerplaats wel een kleine koffie/thee/koek/broodje bal kraampje staan.

Online routebeschrijving: website Staatsbosbeheer

Een gedachte over “Boswachterspad Oudemolense Diep ~7km”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s